Акпим в порошке — инструкция по применению

Инструкция по применению акпима в порошке, описание действия препарата, показания к применению порошка акпима, взаимодействие с другими лекарствами, применение акпима (порошок) при беременности. Инструкции:
Торговое название: Акпим
Международное название: Цефепим
Лекарственная форма: Порошок для приготовления раствора для инъекций, 1 г
Показания к применению:
Атс классификация:
J Противомикробные средства для системного применения
J01 Антибактериальные средства для системного применения
J01D Прочие бета-лактамные антибиотики
J01D E Цефалоспорины четвертого поколения
J01D E01 Цефепим
Фарм. группа:
Бета-лактамные антибактериальные препараты прочие. Цефалоспорины четвертого поколения. Код АТС J01DЕ01
Условия хранения:
Хранить в сухом, защищенном от света месте при температуре не выше 25°С. Не замораживать! Хранить препарат в недоступном для детей месте!
Срок хранения:
2 года. Не использовать по истечении срока годности.
Условия продажи: По рецепту
Описание: От белого до светло-желтого цвета порошок.

Состав акпима в порошке

Активное вещество акпима

цефепим 1000.0 мг (в виде цефепима дигидрохлорида моногидрата 1198.0 мг)
1000.0 мг цефепим (цефепим дигидрохлориді моногидраты түрінде 1198.0 мг)

Вспомогательные вещества в акпиме

L-аргинин
L-аргинин.

Показания к применению порошка акпима

Лечение инфекционно-воспалительных заболеваний, вызванных чувствительными к препарату микроорганизмами:
  • инфекции нижних отделов дыхательных путей (в том числе пневмония и бронхит)
  • инфекции мочевыводящих путей (как осложненные, так и неосложненные)
  • инфекции кожи и мягких тканей
  • интраабдоминальные инфекции (в том числе перитонит и инфекции желчных путей)
  • гинекологические инфекции
  • сепсис
  • нейтропеническая лихорадка (в качестве эмпирической терапии)
  • профилактика инфекций при проведении полостных хирургических операций
Микроорганизмдер препаратқа сезімталдық туғызған жұқпалы-қабынбалы ауруларды емдеуде:
  • тыныс алу жолдарының төменгі бөлігінің жұқпаларында (пневмонияда, бронхитте)
  • несеп шығару жолдарының жұқпаларында (асқынған және асқынбаған түрлерінде де)
  • тері және жұмсақ тіндер жұқпаларында
  • интраабдоминальді жұқпаларда (перитонитте және өт жолдарының жұқпаларында)
  • гинекологиялық жұқпаларда
  • сепсисте
  • нейтропениялық қызбада (эмпириялық ем ретінде)
  • қуысқа хирургиялық операция жүргізген кезде жұқпаның алдын алу үшін

Противопоказания акпима в порошке

  • повышенная чувствительность к цефепиму, а также к другим цефалоспориновым антибиотикам, пенициллинам или другим бета-лактамным антибиотикам
  • детский и подростковый возраст до 12 лет
  • цефепимге, сондай-ақ цефалоспоринді антибиотиктерге, пенициллиндерге немесе басқадай бета-лактамды антибиотиктерге жоғары сезімталдықта
  • балаларға және 12 жасқа дейінгі жасөспірімдерге

Побочные действия порошка акпима

Акпим обычно хорошо переносится. В клинических испытаниях частота побочных эффектов, связанных с применением препарата, была низкой.

Часто
  • тошнота, рвота, диарея, колиты (включая псевдомембранозный колит)
  • покраснение кожи, у детей наиболее часто – сыпь
  • анемия
  • транзиторное повышение печеночных ферментов, общего билирубина, эозинофилия, увеличение протромбинового времени или частичного тромбопластинового времени
  • флебит при внутривенном введении
Редко
  • кожная сыпь, зуд, крапивница
  • головная боль, головокружение, парестезии
  • временное повышение содержания мочевины и/или креатинина сыворотки, транзиторная тромбоцитопения, транзиторная лейкопения и нейтропения; возможен положительный результат теста Кумбса без гемолиза
  • боль, воспаление при внутримышечных инъекциях
Очень редко
  • изменение вкуса, боли в животе, запор
  • анафилактические реакции
  • судороги
  • повышение температуры тела
  • вагинит, генитальный зуд
  • неспецифический кандидоз
  • эритема
Акпим әдетте жақсы көтерімді. Клиникалық зерттеулерде, препаратты қолдануға байланысты жағымсыз әсерлерінің жиілігі төмен болған.

Жиі
  • жүрек айнуы, құсу, іш өтуі, шаншу (жалған жарғақшалы колитті қоса)
  • терінің қызаруы, балаларда жиі болатындар – бөртпе
  • анемия
  • бауыр ферменттерінің, жалпы билирубиннің транзиторлы жоғарылауы, эозинофилия, протромбин уақытының немесе тромбопластин уықытының жиі артуы
  • көктамыр ішіне құйған кезде флебиттер
Сирек
  • бөртпе, қышыма, есекжем
  • бас ауыруы, бас айналуы, парестезиялар
  • мочевина құрамының және/немесе қан сарысудағы креатининнің уақытша жоғарылауы, транзиторлы тромбоцитопения, транзиторлы лейкопения және нейтропения; гемолизсіз Кумбс тестінің оң нәтижесі болуы мүмкін
  • бұлшықет ішіне енізген кезде қабынуы, ауыруы
Өте сирек
  • дәм сезінудің бұзылуы, іштің ауыруы, іш қатуы
  • анафилактикалық реакциялар
  • құрысулар
  • дене температурасының жоғарылауы
  • вагинит, генитальді қышыма
  • арнайы емес кандидоз
  • эритема

Особые указания к применению

Для идентификации микроорганизма-возбудителя и определения чувствительности к цефепиму следует провести соответствующие тесты.

При назначении Акпима больным, относящимся к группе повышенного риска возникновения инфекции за счет смешанной аэробно/анаэробной микрофлоры (в т.ч. в случаях, когда одним из возбудителей является Bacteroides fragilis) до идентификации возбудителя рекомендуется одновременно с Акпимом назначать препарат, активный в отношении анаэробов.

Акпим с осторожностью назначают пациентам с любыми формами аллергии, особенно при аллергических реакциях на лекарственные препараты в анамнезе. При появлении аллергических реакций на фоне терапии Акпимом препарат следует отменить. При серьезных реакциях гиперчувствительности немедленного типа может потребоваться применение адреналина, глюкокортикостероидов и других форм поддерживающего лечения.

При появлении диареи на фоне лечения Акпимом следует учитывать возможность развития псевдомембранозного колита. Легкие формы колита могут пройти самостоятельно после прекращения приема препарата; умеренные или тяжелые случаи могут потребовать специального лечения.

При применении Акпима (как и других антибиотиков) возможно развитие суперинфекции, что требует отмены препарата и назначения соответствующего лечения.

Использование в педиатрии
Безопасность и эффективность применения препарата у детей в возрасте до 12 лет не установлена.

Беременность и период лактации
Применение Акпима при беременности возможно только в том случае, когда предполагаемая польза для матери превышает потенциальный риск для плода. Цефепим выделяется с грудным молоком в очень низких концентрациях. Однако в период лактации применять препарат следует с осторожностью. В экспериментальных исследованиях не было выявлено какого-либо воздействия на репродуктивную функцию и какого-либо фетотоксического действия цефепима.

Особенности влияния на способность управлять транспортным средством и потенциально опасными механизмами
Учитывая побочные действия препарата (головная боль, головокружение) следует соблюдать осторожность при вождении автомобиля и управлении другими потенциально опасными механизмами. Вопрос о возможности занятий потенциально опасными видами деятельности решает лечащий врач только после оценки индивидуальной реакции пациента на препарат.
Қоздырғыш-микроорганизмін анықтап ұқсастыру және цефепимге сезімталдығын анықтау үшін тиісті тест жүргізу керек.

Акпимді араласқан аэробты/анаэробты микрофлоралардың (оның ішінде қоздырғыштардың бірі Bacteroides fragilis болған жағдайда) салдарынан туындаған жұқпалар қаупінің жоғары тобына жататын науқастарға тағайындаған кезде қоздырғышты анықтап ұқсастырғанға дейін Акпиммен бір мезгілде анаэробтар жөнінде белсенді препараттарды тағайындау ұсынылады.

Аллергияның кез келген түрі бар емделушілерге, әсіресе сыртартқысында дәрілік препараттарға аллергиялық реакциялар кезінде Акпимді сақтықпен тағайындайды. Емдеу кезінде аллергиялық реакциялар пайда болғанда Акпимді қабылдауды тоқтату керек. Шұғыл түрдегі асқын сезімталдықтың елеулі реакцияларында адреналинді, глюкокортикостероидтарды және демеуші емнің басқадай түрлерін қолдану қажет болуы мүмкін.

Акпинмен емдеу кезінде іш өту пайда болса, жалған жарғақшалы колиттің дамуы мүмкін екендігін ескеру керек. Колиттің жеңіл түрі препаратты қабылдауды тоқтатқаннан кейін өздігінен қайтуы мүмкін; елеулі немесе ауыр жағдайда арнайы ем қажет болуы мүмкін.

Акпимді қолданған кезде (басқадай антибиотиктер сияқты) асқын жұқпалар дамуы мүмкін, ол препаратты қабылдауды тоқтатуды және тиісті ем тағайындауды талап етеді.

Педиатрияда қолдану
12 айға дейінгі балаларда препаратты қабылдау қауіпсіздігі мен тиімділігі анықталмаған.

Жүктілік және лактация кезеңінде
Жүктілік кезінде, егер ана үшін күтілген пайда ұрық үшін қауіптен артқан жағдайда ғана Акпим қолданылуы мүмкін. Цефепим өте төмен қанығу деңгейде емшек сүтімен бөлінеді. Алайда, лактация кезеңінде препаратты сақтықпен қолдану керек. Экспериментальді зерттеулерде ұрпақ өрбіту қызметіне қандай да бір әсері және цефепимнің қандай да бір фетоуытты әсері байқалмаған.

Көлік құралдарын және қауіпті механизмдерді басқару қабілетіне әсер ету ерекшеліктері
Препараттың жағымсыз әсерлерін (бас ауыруын, бас айналуын) ескере отырып көлікті немесе қауіпті деп саналатын механизмдерді басқару кезінде сақтық таныту керек. Емдеуші дәрігер препаратқа емделушінің жеке реакциясын бағалағаннан кейін қауіпті деп саналатын қызмет түрлерімен айналысу мүмкіндігі туралы мәселені шешеді.

Дозировка и способ применения

Лечение Акпимом можно начинать еще до идентификации возбудителя.

Дозу и путь введения устанавливают в зависимости от чувствительности возбудителя, тяжести инфекции, а также от состояния функции почек больного.

Внутривенный путь введения предпочтителен для больных с тяжелыми или угрожающими жизни инфекциями, особенно при угрозе шока.

Взрослым и детям старше 12 лет при нормальной функции почек препарат назначают в следующих дозах:

Для профилактики возможных инфекций при проведении хирургических операций за 60 минут до начала операции препарат вводят в дозе 2 г в 0,9% растворе натрия хлорида внутривенно капельно в течение 30 минут. После окончания введения дополнительно назначают метронидазол внутривенно в дозе 500 мг. Растворы метронидазола не следует вводить одновременно с препаратом Акпим. Инфузионную систему перед введением метронидазола следует промыть.

Во время длительных (более 12 ч) хирургических операций через 12 ч после первой дозы рекомендуется повторное введение равной дозы препарата Акпим с последующим введением метронидазола.

Взрослым и детям старше 12 лет с нейтропенической лихорадкой и бактериальным менингитом препарат назначают по 50 мг/кг каждые 8 ч.

У больных с нарушениями функции почек (клиренс креатинина менее 30 мл/мин) необходима коррекция режима дозирования препарата. Исходная доза Акпима должна быть такой же, как и для больных с нормальной функцией почек. Поддерживающие дозы препарата определяют в зависимости от значений клиренса креатинина (КК):

Когда имеются только данные по стационарной концентрации креатинина сыворотки, можно пользоваться следующей формулой для определения КК:

Мужчины:

Женщины:
вышеприведенное значение x 0,85.

При гемодиализе за 3 ч из организма удаляется приблизительно 68% общего количества цефепима. По завершении каждого сеанса необходимо вводить повторную дозу, равную исходной дозе. У больных, находящихся на непрерывном амбулаторном перитонеальном диализе, Акпим можно применять в средних рекомендованных дозах, т.е. 500 мг, 1 г или 2 г в зависимости от тяжести инфекции, с интервалом между введениями разовой дозы 48 ч.

Детям старше 12 лет с нарушениями функции почек рекомендуются такие же изменения режима дозирования, как и взрослым, поскольку фармакокинетика цефепима у взрослых и детей имеет сходный характер.

Средняя продолжительность терапии составляет 7-10 дней. При тяжелых инфекциях может потребоваться более продолжительное лечение.

Правила приготовления и введения препарата

Для приготовления раствора для внутривенного введения порошок для инъекций во флаконе растворяют в 5 мл или 10 мл стерильной воды для инъекций, 5% растворе глюкозы или 0,9% растворе натрия хлорида, как указано в таблице. Внутривенно струйно Акпим вводят в течение 3-5 минут. Для введения через систему для внутривенного вливания приготовленный раствор совмещают с другими растворами для внутривенных вливаний и вводят в течение не менее 30 мин.

Растворы препарата Акпим в концентрации от 1 до 40 мг/мл совместимы со следующими растворами для парентерального введения: 0,9% раствором натрия хлорида (для инъекций), 5% или 10% растворами глюкозы (для инъекций), М/6 раствором натрия лактата (для инъекций), раствором Рингера с лактатом и 5% раствором декстрозы (для инъекций).

Для приготовления раствора для внутримышечного введения порошок для инъекций во флаконе растворяют в стерильной воде для инъекций, 5% растворе глюкозы (для инъекций) или 0,9% растворе натрия хлорида (для инъекций), бактериостатической воде для инъекций с парабеном или бензиловым спиртом, в 0,5% или 1% растворе лидокаина гидрохлорида, как указано в таблице:
Акпиммен емдеуді қоздырғышты анықтап ұқсастырғанға дейін бастауға болады.

Дозаны және енгізу жолын қоздырғыштың сезімталдығына, жұқпаның ауырлығына, сондай-ақ науқастың бүйрек қызметінің жағдайына байланысты анықтайды.

Жұқпасы ауыр немесе өміріне қаупі бар науқастар үшін, әсіресе шок қаупі кезінде көктамыр ішіне енгізген дұрыс.

Ересектерге және 12 жастан үлкен балаларға бүйрек қызметі қалыпты кезде препаратты мынадай дозаларда тағайындайды:

Хирургиялық операция жүргізу кезінде болуы мүмкін жұқпалардың алдын алу үшін операцияны бастағанға дейін 60 минут бұрын натрий хлоридінің 0,9% ерітіндісінде препараттың 2 г дозасын көктамыр ішіне 30 минут бойы тамшылатып енгізеді. Енгізуді аяқтағаннан кейін метронидазолды көктамыр ішіне 500 мг қосымша дозада тағайындайды. Метронидазол ерітіндісін Акпим препаратымен бір мезгілде енгізуге болмайды. Метронидазолды енгізердің алдында инфузиялық жүйені шаю керек.

Хирургиялық операция уақыты ұзақ (12 сағаттан көп) болғанда бастапқы дозадан кейін 12 сағаттан соң Акпим препаратын тең дозада қайталап енгізу, ары қарай метронидазолды енгізу ұсынылады.

Нейтропениялық қызбасы және бактериялық менингиті бар ересектерге және 12 жастан үлкен балаларға препаратты әр 8 сағатта дене салмағының әр келісіне шаққанда 50 мг-ден тағайындайды.

Бүйрек қызметінің бұзылуы бар науқастарға (креатинин клиренсі 30 мл/мин аз болса) препараттың дозалау режимін түзету керек. Акпимнің бастапқы дозасы бүйрек қызметі қалыпты науқастарға арналған дозадағыдай болуы керек. Препараттың демеуші дозсын креатинин клиренсінің (КК) мәніне байланысты анықтайды:

Сарысу креатининінің тек стационарлы қанығу деңгейі жөнінде ғана мәліметтер бар болса, КК анықтау үшін мынадай формуланы пайдалануға болады:

Еркектер:

Әйелдер:
Жоғарыда көрсетілген мәндер x 0,85.

Гемодиализ кезінде 3 сағат ішінде организмнен цефепимнің жалпы мөлшерінің 68%-ға жуығы аласталады. Әр сеансты аяқтағанда бастапқы дозаға тең болатын дозаны қайталап енгізу керек. Үздіксіз амбулаторлық перитонеальді диализде жүрген науқастарға, Акпимді орташа ұсынылған дозада, яғни жұқпа ауырлығына байланысты бір реттік дозаның енгізу аралығын 48 сағат етіп 500 мг, 1 г немесе 2 г енгізуге болады.

Бүйрек қызметінің бұзылуы бар 12 жастан үлкен балаларға дозалау режимін ересек науқастардағыдай етіп өзгерту ұсынылады, өйткені ересектер мен балаларда цефепимнің фармакокинетикасының сипаты ұқсас болып келеді.

Орташа емдеу ұзақтығы 7-10 күнді құрайды. Ауыр жұқпа кезінде ұзақ емдеу қажет болуы мүмкін.

Дайындау ережесі және препаратты енгізу

Құтыдағы инъекция үшін ерітінді дайындауға арналған ұнтақты көктамыр ішіне енгізу үшін инъекцияға арналған стериьді 5 мл немесе 10 мл суда, 5% глюкоза ерітіндісінде немесе 0,9 % натрий хлоридінің ерітіндісінде кестеде көрсетілгендей етіп сұйылту керек. Акпимді көктамыр ішіне 3-5 минут бойы сорғалатып енгізеді. Көктамыр ішіне құю үшін жүйелі түрде енгізуге арналған дайындалған ерітіндіні көктамыр ішіне құюға арналған басқадай ерітінділермен біріктіріп аз дегенде 30 минуттай енгізеді.

Акпим препаратының ерітіндісі 1-ден 40 мг/мл-ге дейінгі қанығу деңгейінде парентеральді енгізуге арналған мынадай ерітінділермен: 0,9 % натрий хлоридінің (инъекцияға арналған) ерітіндісімен 5% немесе 10% глюкоза (инъекцияға арналған) ерітіндісімен, М/6 натрий лактатының (инъекцияға арналған) ерітіндісімен, лактат бар Рингер ерітіндісімен және 5% декстроза (инъекцияға арналған) ерітіндісімен үйлесімді.

Құтыдағы инъекция үшін ерітінді дайындауға арналған ұнтақты бұлшықет ішіне енгізу үшін, 5% глюкоза (инъекцияға арналған) ерітіндісінде немесе 0,9% натрий хлоридінің (инъекцияға арналған) ерітіндісінде, парабен немесе бензил спирті бар инъекцияға арналған бактериостатикалық суда, 0,5% немесе 1% лидокаин гидрохлоридінің ерітіндісінде инъекция арналған стерильді суда кестеде көрсетілгендей етіп сұйылтады:

Взаимодействие с лекарствами

При одновременном введении раствора Акпима (как и большинства других бета-лактамных антибиотиков) с растворами метронидазола, ванкомицина, гентамицина, тобрамицина сульфата и нетилмицина сульфата возможно фармацевтическое взаимодействие. При назначении Акпима с перечисленными препаратами следует вводить каждый антибиотик отдельно.
Акпим ерітіндісін метронидазол, ванкомицин, гентамицин, тобрамицин сульфаты және нетилмицин сульфаты ерітінділерімен бір мезгілде енгізген кезде (көптеген басқадай бета-лактамды антибиотиктер сияқты) фармацевтикалық өзара әрекеттесуі мүмкін. Акпимді көрсетілген препараттармен тағайындаған кезде әр антибиотикті жеке енгізу керек.

Передозировка акпимом в порошке

Симптомы: при значительной передозировке описаны симптомы энцефалопатии.

Лечение: симптоматическая терапия; в случаях значительного превышения рекомендованных доз, особенно у больных с нарушениями функции почек, показан гемодиализ.
Белгілері: елеулі артық дозаланған кезде энцефалопатия белгілері сипатталған.

Емі: белгісіне қарай емдеу; ұсынылған дозадан елеулі арттырған жағдайда, әсіресе бүйрек қызметінің бұзылуы бар науқастарда гемодиализ көрсетілімде.

Фармакологические свойства

Фармакокинетика

Всасывание: максимальная концентрация в плазме крови цефепима при внутривенном введении в дозах 500 мг, 1 г и 2 г составляет соответственно 39,1 ± 3,5 мкг/мл, 81,7 ±5,1 мкг/мл и 163,9 ±25,3 мкг/мл.

После внутримышечного введения цефепим всасывается полностью. При дозах 500 мг, 1 г и 2 г максимальная концентрация цефепима в плазме крови составляет соответственно 13,9 ± 3,4 мкг/мл, 29,6 ± 4,4 мкг/мл, 57,5 ± 9,5 мкг/мл; время достижения максимальной концентрации составляет соответственно 1,4 ± 0,9 ч, 1,6 ± 0,4 ч, 1,5 ± 0,4 ч.

Распределение: связывание с белками плазмы составляет менее 19% и не зависит от концентрации цефепима в сыворотке крови. У здоровых людей при внутривенном введении цефепима в дозе 2 г с интервалом 8 ч в течение 9 дней не наблюдалось кумуляции препарата в организме. Терапевтические концентрации цефепима обнаруживаются в моче, желчи, перитонеальной жидкости, содержимом ожоговых волдырей, слизистом секрете бронхов, мокроте, тканях предстательной железы, аппендиксе и желчном пузыре, спинномозговой жидкости при менингите.

Выведение: средний период полувыведения цефепима из организма составляет около 2 ч. Средний общий клиренс составляет 120 мл/мин. Цефепим выводится почками, главным образом путем клубочковой фильтрации. В моче обнаруживается приблизительно 85% введенного цефепима в неизмененном виде.

Фармакокинетика в особых клинических случаях: у больных в возрасте 65 лет или старше с нормальной функцией почек величина почечного клиренса меньше, чем у молодых больных. У больных с нарушениями функции почек увеличивается период полувыведения. Средний период полувыведения у больных с тяжелыми нарушениями функции почек, требующих проведения диализа, составляет 13 ч для гемодиализа и 19 ч для перитонеального диализа.

Фармакокинетика цефепима у больных с нарушением функции печени, муковисцидозом не изменена.
Сіңуі: көктамыр ішіне 500 мг, 1 г және 2 г дозаларда енгізген кезде цефепимнің қан плазмасындағы ең жоғарғы қанығу деңгейі тиісінше 39,1 ± 3,5 мкг/мл, 81,7 ±5,1 мкг/мл және 163,9 ±25,3 мкг/мл құрайды.

Бұлшықет ішіне енгізгеннен кейін цефепим толығымен сіңеді. 500 мг, 1 г және 2 г дозаларда цефепимнің қан плазмасындағы қанығу деңгейі тиісінше 13,9 ± 3,4 мкг/мл, 29,6 ± 4,4 мкг/мл, 57,5 ± 9,5 мкг/мл құрайды; ең жоғарғы қанығу деңгейінің жету уақыты тиісінше 1,4 ± 0,9 с, 1,6 ± 0,4 с, 1,5 ± 0,4 с құрайды.

Таралуы: плазма ақуыздарымен байланысуы 19%-дан азын құрайды және қан сарысуындағы цефепимнің қанығу деңгейіне байланысты емес. Дені сау адамдарда көктамыр ішіне цефепимді 8 сағаттық аралықпен 2 г дозада 9 күн бойы енгізгенде организмде препараттың жинақталғаны байқалмаған. Цефепимнің емдік қанығу деңгейі несепте, өтте, перитонеальді сұйықтықта, күйген күлдіреуік құрамында, бронх шырышы секретінде, қақырықта, қуық асты безінің тіндерінде, аппендиксте және қуық бездерінде, менингит кезінде жұлын сұйықтығында байқалады.

Шығарылуы: организмнен цефепимнің орташа жартылай шығарылу кезеңі шамамен 2 сағатты құрайды. Орташа жалпы клиренс 120 мл/мин құрайды. Цефепим бүйрекпен, негізінен шумақтық сүзілу арқылы шығарылады. Несепте енгізілген цефепимнің өзгермеген түрде шамамен 85% байқалады.

Ерекше клиникалық жағдайлардағы фармакокинетикасы: бүйрек қызметі қалыпты 65 жастағы науқастарда немесе одан үлкен жастағы науқастарда бүйректік клиренсінің деңгейі жас науқастарға қарағанда аз. Бүйрек қызметі бұзалған науқастарда жартылай шығарылу кезеңі артады. Диализ жүргізуді талап ететін бүйрек қызметінің бұзылуы ауыр науқастарда орташа жартылай шығарылу кезеңі гемодиализ үшін 13 с және перитонеальді диализ үшін 19 с құрайды.

Бауыр қызметі бұзылған, муковисцидозы бар науқастарда цефепимнің фармакокинетикасы өзгермеген.

Фармакодинамика

Цефалоспориновый антибиотик IV поколения. Обладает широким спектром действия в отношении грамположительных и грамотрицательных бактерий, штаммов, резистентных к аминогликозидам или цефалоспориновым антибиотикам III поколения. Акпим высоко устойчив к гидролизу большинством бета-лактамаз, обладает малым сродством в отношении бета-лактамаз и быстро проникает в бактериальные клетки.

Акпим активен в отношении грамположительных аэробных бактерий: Staphylococcus aureus (включая штаммы, продуцирующие бета-лактамазы), Staphylococcus epidermidis (включая штаммы, продуцирующие бета-лактамазы), другие штаммы Staphylococcus spp. (включая Staphylococcus hominis, Staphylococcus saprophyticus), Streptococcus pyogenes (стрептококки группы A), Streptococcus agalactiae (стрептококки группы B), Streptococcus pneumoniae (включая штаммы со средней устойчивостью к пенициллину – минимальная подавляющая концентрация от 0,1 до 1 мкг/мл), Streptococcus bovis (группа D), Streptococcus viridans, другие бета-гемолитические стрептококки (группы C,G,F); грамотрицательных аэробных бактерий: Pseudomonas spp. (включая Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas putida, Pseudomonas stutzeri), Escherichia coli, Klebsiella spp. (включая Klebsiella pneumoniae, Klebsiella oxytoca, Klebsiella ozaenae), Enterobacter spp. (включая Enterobacter cloacae, Enterobacter aerogenes, Enterobacter agglomerans, Enterobacter sakazakii), Proteus spp. (включая Proteus mirabilis, Proteus vulgaris), Acinetobacter calcoaceticus (подтип Acinetobacter anitratus, Acinetobacter lwoffii), Aeromonas hydrophila, Capnocytophaga spp., Citrobacter spp. (включая Citrobacter diversus, Citrobacter freundii), Campylobacter jejuni, Gardnerella vaginalis, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae (включая штаммы, продуцирующие бета-лактамазы), Haemophilus parainfluenzae, Hafnia alvei, Legionella spp., Morganella morganii, Moraxella catarrhalis (включая штаммы, продуцирующие бета-лактамазы), Neisseria gonorrhoeae (включая штаммы, продуцирующие бета-лактамазы), Neisseria meningitidis, Providencia spp.(включая Providencia rettgeri, Providencia stuartii), Salmonella spp., Serratia spp. (включая Serratia marcescens, Serratia liquefaciens), Shigella spp., Yersinia enterocolitica; анаэробных бактерий: Bacteroides spp. (включая Bacteroides melaninogenicus, другие штаммы Bacteroides spp. /в ротовой полости/), Clostridium perfringens, Fusobacterium spp., Mobiluncus spp., Peptostreptococcus spp., Veillonella spp.

К препарату устойчивы некоторые штаммы Xanthomonas maltophilia (Pseudomonas maltophilia), Bacteroides fragilis, Clostridium difficile.

Большинство штаммов энтерококков (в т.ч. Enterococcus faecalis) и стафилококков, резистентных к метициллину, устойчивы к большинству цефалоспориновых антибиотиков, включая Акпим.
IV буындағы цефалоспоринді антибиотик. Грамоң және грамтеріс бактериялар, аминогликозидтерге немесе III буындағы цефалоспоринді антибиотиктерге төзімді штаммдар жөнінде кең ауқымды әсер етеді. Көптеген бета-лактамазалар гидролизіне Акпим төзімділігі жоғары, бета-лактамаза жөнінде аздап тектестігі бар және бактериялық жасушаларға жылдам өтеді.

Акпим грамоң аэробты бактериялар: Staphylococcus aureus (бета-лактамаза өндіретін штаммдарды қоса), Staphylococcus epidermidis (бета-лактамаза өндіретін штаммдарды қоса), басқадай штаммдар Staphylococcus spp. (Staphylococcus hominis, Staphylococcus saprophyticus қоса), Streptococcus pyogenes (А тобының стрептококктары), Streptococcus agalactiae (В тобының стрептококктары), Streptococcus pneumoniae (пенициллинге орташа төзімділіктегі – қанығу деңгейін 0,1-ден 1 мкг/мл-ге дейін төмендететін штаммдарды қоса), Streptococcus bovis (D тобы), Streptococcus viridans, басқадай бета-гемолитикалық стрептококктар (C, G, F топтары); грамтеріс аэробты бактериялар: Pseudomonas spp. (Pseudomonas aeruginosa, Pseudomonas putida, Pseudomonas stutzeri қоса), Escherichia coli, Klebsiella spp. (Klebsiella pneumoniae, Klebsiella oxytoca, Klebsiella ozaenae қоса), Enterobacter spp. (Enterobacter cloacae, Enterobacter aerogenes, Enterobacter agglomerans, Enterobacter sakazakii қоса), Proteus spp. (Proteus mirabilis, Proteus vulgaris қоса), Acinetobacter calcoaceticus (Acinetobacter anitratus, Acinetobacter lwoffii қосалқы түрі), Aeromonas hydrophila, Capnocytophaga spp., Citrobacter spp. (Citrobacter diversus, Citrobacter freundii қоса), Campylobacter jejuni, Gardnerella vaginalis, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae (бета-лактамаза өндіретін штаммдарды қоса), Haemophilus parainfluenzae, Hafnia alvei, Legionella spp., Morganella morganii, Moraxella catarrhalis (бета-лактамаза өндіретін штаммдарды қоса), Neisseria gonorrhoeae (бета-лактамаза өндіретін штаммдарды қоса), Neisseria meningitidis, Providencia spp. (Providencia rettgeri, Providencia stuartii қоса), Salmonella spp., Serratia spp. (Serratia marcescens, Serratia liquefaciens қоса), Shigella spp., Yersinia enterocolitica; анаэробты бактериялар: Bacteroides spp. (Bacteroides melaninogenicus, басқадай штаммдарды Bacteroides spp. қоса /ауыз қуысында/), Clostridium perfringens, Fusobacterium spp., Mobiluncus spp., Peptostreptococcus spp., Veillonella spp. жөнінде белсенді.

Препаратқа кейбір штаммдар Xanthomonas maltophilia (Pseudomonas maltophilia), Bacteroides fragilis, Clostridium difficile төзімді.

Метициллинге төзімді энтерококктардың (оның ішінде Enterococcus faecalis) және стафилококктардың көптеген штаммдары, Акпимді қоса көптеген цефалоспоринді антибиотиктерге төзімді.

Упаковка и форма выпуска

Порошок для приготовления раствора для инъекций, по 1 г активного вещества в стеклянном флаконе, укупоренном резиновой пробкой, обжатым алюминиевым колпачком и закрытым предохраняющим пластмассовым колпачком. По 1 флакону вместе с инструкцией по применению на государственном и русском языках в картонной коробке.
Иньекция үшін ерітінді дайындауға арналған ұнтақ, алюминий қалпақпен қаусарылған және қорғаушы пластмассалы қалпақпен жабылған, резеңке тығынмен тығындалған, шыны құтыдағы белсенді зат 1 г-ден. 1 құты мемлекеттік және орыс тіліндегі қолдану жөніндегі нұсқаулықпен бірге картон қорапта.